برای توسعه پایدار اقتصادی کشور نیازمند تعریف آینده ترازی هستیم

برای توسعه پایدار اقتصادی کشور نیازمند تعریف آینده ترازی هستیم

رئیس انجمن آمایش سرزمین ایران اظهار داشت: در ایران معمولاً با برنامه های ۵ ساله به دنبال توسعه پایدار هستیم در صورتی که باید نگاه آینده پژوهانه و یک افق بلند مدت داشته باشیم .

به گزارش ایدنا برنامه “گفت و گوی اقتصادی” رادیو گفت و گو با موضوع ضرورت های آمایش سرزمینی در توسعه اقتصادی و با حضور مسعود رضایی قائم مقام مرکز مطالعات خلیج فارس و دکتر امیر محمود زاده رئیس انجمن آمایش سرزمین ایران به روی آنتن رفت.

مسعود رضایی آمایش سرزمینی را مفهومی دانست که در محافل علمی مطرح می شود و گفت: در واقع مسئله آمایش سرزمینی در میان نخبگان مباحثی را مطرح می کند و مفهومی نیست که در جامعه جاری و ساری شده است و به همین دلیل این یک مفهوم نوینی است که وارد کشور شده است.

وی به تعاریف آمایش سرزمینی اشاره کرد و اظهار داشت: آمایش سرزمینی شامل تنظیم روابط و کنش های متقابل بین عوامل انسانی، اقتصادی و عوامل محیطی به منظور ایجاد سرزمینی مبتنی بهره گیری بهینه از استعدادهای انسانی و محیطی است. به عبارت دیگر مطلوب ترین و عادلانه ترین و پایدارترین آرایشی که به سه مولفه مهم جمعیت، سرمایه و منابع طبیعی و محیطی که در منطقه سرزمین وجود دارد، برنامه آمایش سرزمین گفته می شود.

قائم مقام مرکز مطالعات خلیج فارس آمایش سرزمینی را استفاده درست از قابلیت های سرزمین و سایر امکانات به اندازه توان ممکن دانست و ابراز داشت: ایران دارای سابقه ۵۰ ساله در زمینه برنامه ریزی است و تاکنون دو بار برنامه های آمایشی سرزمینی را تجربه کرده است. تجربه نخست مربوط به مطالعه ای است که در دهه ۵۰ بود که به صورت تفصیلی تهیه و تدوین شد و پس از انقلاب مسکوت ماند. تجربه دوم هم مربوط به سال ۶۱ به بعد بود که به عنوان نخستین طرح آمایش جمهوی اسلامی ایران مطرح شد اما به دلیل جنگ تحمیلی به تعویق افتاد.

در ادامه دکتر امیر محمود زاده به چالش ها و مشکلات اشاره کرد و بیان داشت: یکی از بزرگترین مشکلاتی که در حوزه توسعه پایدار اقتصادی و آمایش سرزمینی داریم این است که نگاهی که به حوزه آمایش سرزمینی وجود دارد، نگاه برنامه ریزی است و نه نگاه آینده پژوهی.

وی ادامه داد: در ایران معمولاً با برنامه های ۵ ساله به دنبال توسعه پایدار هستیم در صورتی که باید نگاه آینده پژوهانه و یک افق بلند مدت داشته باشیم و آینده ترازی را برای توسعه پایدار اقتصادی کشور تعریف کنیم و روشی معکوس نسبت به روش فعلی را پیش بگیریم.

رئیس انجمن آمایش سرزمین ایران با ذکر مثالی ادامه داد: در سواحل جنوب یا سواحل مکران به دنبال این هستیم تا حجم قابل توجهی از اشتغال را ایجاد کنیم اما متاسفانه به عنوان یک ظرفیت مغفول هیچ گاه به این سواحل نگاه نداشتیم در حالی که اگر آمایش سرزمینی به درستی انجام می شد، می توانستیم این ظرفیت ها را بشناسیم.

وی اضافه کرد: از همه مهمتر رابطه معنا داری بین طرح آمایش سرزمین، طرح آموزش عالی و طرح آمایش شغلی در کشور وجود ندارد یعنی استقرار دانشگاه و جذب رشته و استقرار صنایع و مفاهیم مربوط به آمایش هنوز با هم یکپارچه نشده است و این دو از چالش های بزرگ است که با آن درگیر هستیم.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *